Eiffelgebouw, Maastricht



Eiffelgebouw wordt hart en schakel in het Sphinxkwartier


De transformatie van het Eiffelgebouw in Maastricht is in volle gang. Het voormalige fabrieksgebouw wordt na tien jaar leegstand herontwikkeld tot onderkomen van The Student Hotel, loftwoningen, kantoorruimten en andere publiekstoegankelijke functies. Braaksma & Roos Architectenbureau begeleidt het complexe cascoherstel van het gebouw en coördineert de herontwikkeling van het interieur. Van een gesloten industrieel complex verandert het Eiffelgebouw in een open en gastvrij hart van het nieuwe Sphinxkwartier. Daarnaast zal het Eiffelgebouw een belangrijke schakel worden tussen deze wijk, met haar industriële en wat ruigere uitstraling, en de historische binnenstad van Maastricht.

Blikvanger in Maastricht

Het witte Eiffelgebouw is een icoon en blikvanger in Maastricht. Het ensemble van drie geschakelde gebouwen kwam tussen 1928 en 1941 tot stand en maakte tot 2006 deel uit van de sanitairfabriek Koninklijke Sphinx. De Eiffel was voor z’n tijd een vooruitstrevend gebouw, ontworpen volgens de modernste constructietechnieken met lange open vloeren om de productie van wasbakken en urinoirs optimaal te kunnen faciliteren. In 1996 werd De Eiffel aangewezen als rijksmonument.
In het ontwerp voor herontwikkeling is met alle betrokken partijen gezocht naar een goede balans tussen behoud van de bijzondere kwaliteiten en het duurzaam en economisch bruikbaar maken van het gebouw. Om De Eiffel toekomstbestendig te herbestemmen moet de vervallen gevel van het tochtige fabrieksgebouw grondig worden gerenoveerd en geïsoleerd. Aan de buitenzijde krijgt het pand dan ook een stevige isolatielaag. Om het iconische exterieur herkenbaar te houden wordt een speciaal voor dit gebouw ontwikkelde witte stuclaag aangebracht. Ook het kenmerkende Sphinx-logo zal na restauratie weer op het gebouw prijken.

Gebruikssporen
Binnen vertellen de kleurmarkeringen en lettercodes aan de wanden, plafonds en kolommen het verhaal van het Eiffelgebouw. Het patina en de gebruikssporen blijven in het nieuwe gebruik behouden. Zo krijg het interieur een ruwe en onafgewerkte industriële uitstraling en behouden enkele nog aanwezige draaibanken en mengkommen een plek in het gebouw. De lange open fabrieksvloeren vormen de belangrijkste ruimtelijke kwaliteit van het gebouw. Voor de nieuwe gebruik er The Student Hotel is het noodzakelijk om de ruimten voor een groot deel te verkavelen in 378 studentenkamers. In de openbaar toegankelijke ruimten op de begane grond en verdiepingen blijven de lange zichtlijnen behouden.

Open plint
Vroeger was de plint van De Eiffel verbonden met de omliggende sanitair-ovens. Voor het nieuwe gebruik wordt de plint voorzien van hoge aluminium-glazen puien waardoor het gebouw een bijzondere transparantie naar de omgeving krijgt. Een publieke doorgang op de begane grond van De Eiffel faciliteert een sterke verbinding tussen de oude binnenstad en de nieuwe wijk. Als kers op de taart wordt op het dak van de Eiffel een omvangrijke skybar gerealiseerd – rondom het monumentale waterbassin – die een indrukwekkend uitzicht over de hele stad zal bieden.

Lees meer over dit project in:  Stedebouw & Architectuur - januari 2017 - Eiffelgebouw Maastricht

 

Fotografie: Jonathan Vos